زندگي مثل نم نم بارون تو يه هواي پاك
مثل يه نگاه پر از رمز ورازه
زندگي مثل شبنم به روي برگه
مثل راستي تو نگاه
زندگي مثل عشق لطیف و نازه
مثل يه اتاق پر از كتابه
زندگي مثل يه نوشته بر روي ديواره
مثل تولد كودك پر نشاط
زندگي مثل انار تو لحاف
مثل يه گلدون پر احساس
زندگي مثل يه سايه درازه
مثل يه طاقچه در انتظاره
زندگي مثل يه سكوت پر از سوال
مثل يه واگن تو راه؟
مثل يه نگاه پر از رمز ورازه
زندگي مثل شبنم به روي برگه
مثل راستي تو نگاه
زندگي مثل عشق لطیف و نازه
مثل يه اتاق پر از كتابه
زندگي مثل يه نوشته بر روي ديواره
مثل تولد كودك پر نشاط
زندگي مثل انار تو لحاف
مثل يه گلدون پر احساس
زندگي مثل يه سايه درازه
مثل يه طاقچه در انتظاره
زندگي مثل يه سكوت پر از سوال
مثل يه واگن تو راه؟
زندگی به مرگ گفت : چرا آمدن تو رفتن من است ؟ چرا خنده ی تو گریه ی من است ؟ مرگ حرفی نزد!!! زندگی دوباره گفت : من با آمدنم خنده می آورم و تو گریه من با بودنم زندگی می بخشم و تو نیستی مرگ ساکت بود زندگی گفت : رابطه ی من و تو چه احمقانه است !!! زنده کجا ، گور کجا ؟ دخمه کجا ، نور کجا ؟ غصه کجا ، سور کجا ؟ اما مرگ تنها گوش می داد زندگی فریاد زد : دیوانه ، لااقل بگو چرا محکوم به مرگم ؟؟؟ و مرگ آرام گفت : تا بفهمی که تو و دیوانگی و عشق و حسرت چه بیهوده اید
+ نوشته شده در سه شنبه 8 آبان1386ساعت 9 بعد از ظهر توسط دریا
|
